Polish English German Russian

Gdzieś w terenie...

    SYSTEM KOMINOWY CERAMICZNY MOKRY SKC. Charakterystyka systemu kominowego KONEKT.
    npb.info.pl

Polecamy

Recenzje

Słowacja: Zamek Trenczyn

Zwiększ / zmniejsz:
Zamek Trenczyn - widok z pobliskiej autostrady
Zamek Trenczyn

 

Zwiększ / zmniejsz:
Zamek Trenczyn - widok z pobliskiej autostrady
Zamek Trenczyn

 

Lokalizacja

Lokalizacja

Kraj: Słowacja
Miejscowość: Trenczyn (słow. Trenčín)
Kraj: trenczyński
GPS: N 48° 53' 39.85" E 18° 2' 41.07"

Dojazd, zwiedzanie

Dojazd, zwiedzanie

Zamek Trenczyn znajduje się w Słowacji w kraju trenczyńskim. Wzniesiony na stromej skale góruje nad miastem Trenczyn. Najlepiej dostać się do centrum Trenczyna i tutaj na którymś parkingu zostawić samochód, a następnie udać się pieszo jedną z kilku dróg do zamku (około 15 minut).

Zamek obecnie jest siedzibą Muzeum w Trenczynie, które jest czynne dla odwiedzających. Godziny otwarcia oraz aktualny cennik można znaleźć na oficjalnej stronie Muzeum w Trenczynie: http://www.muzeumtn.sk

Historia

Historia

Malownicza sceneria doliny rzeki Wag została dodatkowo wzbogacona o szereg zabytków kulturalnych i historycznych. Wśród nich Zamek Trenczyn (Trenčín), jeden z najpotężniejszych kompleksów średniowiecznych w Słowacji, który ustępuje wielkością tylko Zamkowi Spiskiemu.

Znaleziska archeologiczne dokonane na Zamku Trenczyn pokazały, że osadnictwo na tym terenie istniało już we wczesnej epoce brązu. W czasach rzymskich, czyli w II wieku naszej ery, Trenczyn należy do strefy wpływów potężnego Cesarstwa Rzymskiego. Wyraźnym dowodem osadnictwa rzymskiego w Trenczynie jest napis wyrzeźbiony na skale zamkowej gloryfikujący zwycięstwo Rzymian nad plemionami germańskimi (179-180 r. n.e.). Losy tego terytorium po wycofaniu niemieckich plemion i przed pojawieniem się Słowian jest całkowicie niejasny. Odkrycie rotundy na Akropolu, a także wyniki świadczące o istnieniu rzemiosła na terenie zamku dolnego mówią o jego zamieszkiwaniu w czasie Wielkomorawskim.

Tereny dzisiejszej Słowacji wraz z Zamkiem Trenczyn należały w XI wieku do państwa węgierskiego, a zamek ten stał się zamkiem królewskim. Dowodem na istnienie zamku w tym czasie są dokumenty, w których pisano pośrednio o zamku już od 1068 r. i bezpośrednio w ustawie z dnia 1111 r. W 1241 roku zamek odparł liczne ataki hord tatarskich.

W epoce feudalnej, wśród tych, którzy po raz pierwszy zaczęli na nowo rozwój architektoniczny zamku był Matúš Čák Trenčiansky. Wzmocnił on zamek głównie w swojej dolnej części, a zamek stał się jego główną siedzibą. Dalsza rozbudowa zamku związana jest z imieniem króla Ludovita Wielkiego, który miał naprawić szkody wyrządzone na zamku przez wojska króla Karola Roberta w 1321 roku. W okresie panowania Ludovita Wielkiego wzniesiono nowy pałac, a zamek stał się miejscem wielu międzynarodowych negocjacji.

W XV wieku, losy zamku związane były królową Barbarą, drugą żoną Zygmunta Luksemburskiego. Pałac został wtedy wyposażony w gotycki portal i szczyt noszący herb królowej. Wśród dalszych użytkowników i najemców feudalnych tego królewskiego zamku warto wymienić królową Elżbietę, Jana Jiskra z Brandys, Jana Hunyady i jego syna Macieja Korwina. Tutaj, w 1461 roku, córka króla czeskiego Jerzego z Podiebradów, stała się narzeczoną Macieja Korwina. Od Macieja Korwina zamek przeszedł w ręce Zapolskich.

Odbudowa zamku za czasów Zapolskich związana była z rozbudową pałacu, który został wzniesiony w zamku górnym. Pałac Barbary i gotycka kaplica zostały przebudowane i wyposażone w wysokie, ceglane sklepienia. Umocnienia zostały wzmocnione przez budowę potężnych murów i głębokie fosy. Wzniesiono Młyńską Wieżę, którą połączono mostem ze starszą Wieżą Jeremiasza. W zamku dolnego zostały wybudowane dwupiętrowe baraki.

W 1528 r. podczas oblężenia zamku przez cesarskiego generała Katzianera zamek został znacznie uszkodzony. Odbudowa zniszczeń przedłużyła się do czasu Aleksego Thurzo, rewizora królewskiego. W tym czasie przebudowano Wieżę Jeremiasza wraz z częścią murów obronnych. Od strony miasta zamek został wyposażony w dwie małe wieżyczki. Starsza część średniowiecznej wieży na dziedzińcu zamku dolnego została przebudowana, a bastion zabezpieczał wejście do zamku górnego.

W XVI w. zamek przechodził często z rąk do rąk jako królewska dzierżawa, ponieważ król Ferdynand Habsburg był finansowo wyczerpany przez wojnę z Turkami. W tym czasie w ramach wsparcia Irnrich Forgáč wraz z włoskimi mistrzami dokonał kilku rekonstrukcji, które znacznie zmieniły układ architektoniczny zamku. Niskie strychy z arkadowymi fryzami, jako  typowy element renesansu, otrzymują wysokie dachy.

W 1594 roku zamek i całe lenno przechodzą w ręce Stefana Illéšházy. Po jego śmierci zamek przejmuje jego bratanek Caspar Illéšházy, zwolennik Gabriela Bethlen, człowieka nauk humanistycznych, który dał schronienie Habanom i protestanckim uchodźcom po bitwie na Białej Górze. On również zwrócił szczególną uwagę na jego liczne zapasy i uzbrojenie zgromadzone w zamku. W 1666 r. rodzina Illéšházy wydzierżawiła zamek Georgowi Rákoci i dzierżawa tej rodziny trwała aż do 1710 roku. Bezpieczeństwo zamku zostało w tym czasie poprawione przez wznoszenie bastion dla broni palnej. Na obwodzie dolnego dziedzińca zbudowano nowe budynki i baraki, z których jedynie część podziemna zachowała się do chwili obecnej. System obronny od strony Brezina, po rozwoju techniki artylerii, okazał się niewystarczający i dlatego w 1673 roku rozpoczęto budowę fortyfikacji w kształcie gwiazd.

Obecność licznych wojsk niemieckich na zamku skłoniła rodzinę Illéšházy do przeniesienia się do pałacu w Nemšová w 1663 roku, a później do pałacu w Dubnica, do którego się przenieśli w pierwszej połowie XVIII w. z całą feudalną administracją. Tylko kasztelan i sędzia pozostali w zamku, który następnie był wykorzystywany jako hrabiowskie więzienie.

Jeden z ostatnich członków rodziny Illéšházy, Joseph Illéšházy, dążył do rozwoju uzdrowiska Trenčianske Teplice, gdzie jego rodzina posiadała reprezentacyjny pałac. Inny ważny członek rodziny George Illéšházy założył kilka firm i poparł słowackie narodowe odrodzenie w ich walce o równe prawa narodowe. Następnie Nicolas Illéšházy kontynuował rozwój uzdrowiska.

W drugiej połowie XVIII w. zamek stracił na znaczeniu. W 1783 roku na rozkaz cesarzowej Marii Teresy następuje wycofanie wojsk cesarskich z zamku, a następnie w dniu 11 czerwca 1790 roku, klęska przyszła w postaci pożaru, który strawił zamek. Stefan Illéšházy II sprzedał zamek baronowi Sina. Ale ani on, ani jego potomkowie nie byli skłonni inwestować w zamek i ostatecznie baron przekazał go do miasta Trenczyn. Wysiłki w celu ratowania uszkodzonego zamku zostały podjęte już w pierwszej połowie XIX wieku. Jednak wszystkie te próby odbudowy były niewystarczające i niekompetentne. Dopiero po ogłoszeniu zamku zabytkiem kultury narodowej w 1953 r., nastał lepszy czas dla jego losów. Po badaniach archeologicznych i właściwej dokumentacji projektu, prawdziwa odbudowa stopniowo się rozpoczęła i trwa aż do chwili obecnej.

Niektóre z odrestaurowanych kamieniczek są dziś wykorzystywane jako eksponaty. Obecnie w zamku otwarte są wystawy są dla zwiedzających: lepszy zamek, feudalna sprawiedliwość, herb zamku właścicieli, najemców i kapitanów, historyczne zbiory Muzeum Trenczyńskiego.

Zamek Trenczyn z bogatej historii i zabytkowej architektury stał się przedmiotem stałego zainteresowania malarzy, pisarzy i kompozytorów muzyki. Przeważnie malarze i rzeźbiarze znajdowali w zamku i jego panoramie potężne źródło inspiracji. Najstarsze znane zdjęcie zamku jest datowane na 1580 rok. Liczne widoki pochodzą z wieku XVII i XVIII. W XIX w. kilku malarzy i grafików stworzyło romantyczny widok na ruiny zamku. Do dziś Zamek Trenczyn i jego bogata historia stanowią źródło ogromnej inspiracji dla artystów.

Źródło:

  • Trenčiansky Hrad, Peter Huba, Osveta, n.p. Martin 1991

Galeria zdjęć

Galeria zdjęć

fot. Grzegorz Marszałek (2010-08-29)

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Reklama

Reklama W Odtur

Partnerzy